ทำความเข้าใจเกณฑ์ความสำเร็จ 1.4.4: ปรับขนาดข้อความ | Wai | W3C, ทำความเข้าใจเกณฑ์ความสำเร็จ 1.4.4 | ทำความเข้าใจ WCAG 2.0
ปรับขนาดข้อความ: ทำความเข้าใจ SC 1.4.4 เทคนิคนี้ใช้เฉพาะเมื่อความรู้สึกของวิดีโอหายไปโดยไม่มีคำอธิบายเสียงเพิ่มเติมและการหยุดชั่วคราวระหว่างบทสนทนา/การบรรยายสั้นเกินไป. ทำความเข้าใจ SC 1.4.4: ปรับขนาดข้อความ (ระดับ AA) ยกเว้นคำอธิบายภาพและรูปภาพของข้อความสามารถปรับขนาดข้อความได้โดยไม่ต้องมีเทคโนโลยีช่วยเหลือสูงถึง 200 เปอร์เซ็นต์โดยไม่สูญเสียเนื้อหาหรือฟังก์ชั่น. ความตั้งใจ ความตั้งใจของเกณฑ์ความสำเร็จนี้คือเพื่อให้แน่ใจว่าข้อความที่แสดงภาพด้วยสายตารวมถึงการควบคุมแบบข้อความ (อักขระข้อความที่แสดงเพื่อให้สามารถมองเห็นได้ [VS. อักขระข้อความที่ยังอยู่ในรูปแบบข้อมูลเช่น ASCII]) สามารถปรับขนาดได้สำเร็จเพื่อให้สามารถอ่านได้โดยตรงโดยผู้ที่มีความพิการทางสายตาเล็กน้อยโดยไม่ต้องใช้เทคโนโลยีช่วยเหลือเช่นตัวแว่นขยายหน้าจอ. ผู้ใช้อาจได้รับประโยชน์จากการปรับขนาดเนื้อหาทั้งหมดบนหน้าเว็บ แต่ข้อความสำคัญที่สุด. การปรับขนาดของเนื้อหาเป็นหลักความรับผิดชอบของตัวแทนผู้ใช้. ตัวแทนผู้ใช้ที่ตอบสนอง UAAG 1.0 จุดตรวจสอบ 4.1 อนุญาตให้ผู้ใช้กำหนดค่ามาตราส่วนข้อความ. ความรับผิดชอบของผู้เขียนคือการสร้างเนื้อหาเว็บที่ไม่ป้องกันตัวแทนผู้ใช้จากการปรับขนาดเนื้อหาอย่างมีประสิทธิภาพ. ผู้เขียนอาจเป็นไปตามเกณฑ์ความสำเร็จนี้โดยการตรวจสอบว่าเนื้อหาไม่รบกวนการสนับสนุนตัวแทนผู้ใช้สำหรับการปรับขนาดข้อความรวมถึงการควบคุมแบบข้อความหรือโดยการสนับสนุนโดยตรงสำหรับการปรับขนาดข้อความหรือเปลี่ยนเค้าโครง. ตัวอย่างของการสนับสนุนโดยตรงอาจเป็นสคริปต์ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ที่สามารถใช้เพื่อกำหนดชีตสไตล์ที่แตกต่างกัน. ผู้เขียนไม่สามารถพึ่งพาตัวแทนผู้ใช้เพื่อตอบสนองเกณฑ์ความสำเร็จนี้สำหรับเนื้อหา HTML หากผู้ใช้ไม่สามารถเข้าถึงตัวแทนผู้ใช้ที่มีการสนับสนุนการซูม. ตัวอย่างเช่นหากพวกเขาทำงานในสภาพแวดล้อมที่ต้องการให้พวกเขาใช้ IE 6. หากผู้เขียนใช้เทคโนโลยีที่ตัวแทนผู้ใช้ไม่ได้ให้การสนับสนุนการซูมผู้เขียนมีหน้าที่จัดทำฟังก์ชั่นประเภทนี้โดยตรงหรือเพื่อให้เนื้อหาที่ทำงานกับประเภทของฟังก์ชันการทำงานที่ได้รับจากตัวแทนผู้ใช้. หากตัวแทนผู้ใช้ไม่ได้ให้ฟังก์ชั่นการซูม แต่ให้ผู้ใช้เปลี่ยนขนาดข้อความผู้เขียนจะต้องรับผิดชอบในการตรวจสอบให้แน่ใจว่าเนื้อหายังคงใช้งานได้เมื่อมีการปรับขนาดข้อความ. ส่วนประกอบส่วนต่อประสานผู้ใช้บางส่วนที่ทำหน้าที่เป็นฉลากและต้องการการเปิดใช้งานโดยผู้ใช้เพื่อเข้าถึงเนื้อหานั้นไม่กว้างพอที่จะรองรับเนื้อหาของฉลาก. ตัวอย่างเช่นในแอปพลิเคชันเว็บเมล์คอลัมน์หัวเรื่องอาจไม่กว้างพอที่จะรองรับส่วนหัวของหัวเรื่องที่เป็นไปได้ทุกส่วน แต่การเปิดใช้งานส่วนหัวหัวเรื่องจะนำผู้ใช้ไปยังข้อความเต็มด้วยส่วนหัวแบบเต็มรูปแบบ. ในสเปรดชีตบนเว็บเนื้อหาของเซลล์ที่ยาวเกินไปที่จะแสดงในคอลัมน์สามารถถูกตัดทอนได้และเนื้อหาทั้งหมดของเซลล์จะพร้อมใช้งานสำหรับผู้ใช้เมื่อเซลล์ได้รับโฟกัส. เนื้อหาของส่วนประกอบอินเทอร์เฟซผู้ใช้อาจกว้างเกินไปในส่วนต่อประสานผู้ใช้ซึ่งผู้ใช้สามารถปรับขนาดความกว้างของคอลัมน์. ในองค์ประกอบส่วนต่อประสานผู้ใช้ประเภทนี้ไม่จำเป็นต้องมีการห่อบรรทัด การตัดทอนเป็นที่ยอมรับหากเนื้อหาเต็มของส่วนประกอบมีอยู่ในโฟกัสหรือหลังการเปิดใช้งานผู้ใช้และข้อบ่งชี้ว่าสามารถเข้าถึงข้อมูลนี้ได้มีให้กับผู้ใช้ในบางวิธีนอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่ามันถูกตัดทอน. เนื้อหาเป็นไปตามเกณฑ์ความสำเร็จหากสามารถปรับขนาดได้มากถึง 200%นั่นคือความกว้างและความสูงถึงสองเท่า. ผู้เขียนอาจรองรับการปรับขนาดเกินขีด จำกัด นั้นเนื่องจากการปรับขนาดกลายเป็นเลย์เอาต์ที่ปรับตัวได้มากขึ้นอาจทำให้เกิดปัญหาการใช้งานได้. ตัวอย่างเช่นคำอาจกว้างเกินไปที่จะพอดีกับพื้นที่แนวนอนที่มีให้พวกเขาทำให้พวกเขาถูกตัดทอน; […]







